{"id":829,"date":"2021-10-05T10:08:48","date_gmt":"2021-10-05T08:08:48","guid":{"rendered":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/?page_id=829"},"modified":"2021-10-05T11:01:58","modified_gmt":"2021-10-05T09:01:58","slug":"mysli-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/pl\/mysli-2\/","title":{"rendered":"My\u015bli"},"content":{"rendered":"\n

D\u0179WI\u0118KOKSZTA\u0141TY BIZARNE…<\/h3>\n\n\n\n<\/br>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

The Gypsy<\/h3>\n\n\n\n

Aktywno\u015b\u0107 pi\u00f3ra, kwiecie\u0144 2020.<\/p>\n\n\n\n

Pr\u00f3buj\u0119 sobie przypomnie\u0107, kiedy pierwszy raz us\u0142ysza\u0142em Deep Purple. Rzadko si\u0119gam a\u017c tak daleko pami\u0119ci\u0105, musia\u0142o to by\u0107 w okolicach pi\u0105tej klasy podstaw\u00f3wki. Tata przyni\u00f3s\u0142 wtedy gar\u015b\u0107 winyli. Ok\u0142adk\u0119 jednego z nich wyr\u00f3\u017cnia\u0142a g\u0142\u0119boko niebieska barwa, kt\u00f3ra od razu przyku\u0142a moj\u0105 uwag\u0119. To by\u0142o rosyjskie wydanie czego\u015b w rodzaju \u201eThe Best Of Deep Purple\u201c. Pierwszy trzask gramofonowej ig\u0142y i z g\u0142osnik\u00f3w pop\u0142yn\u0119\u0142y d\u017awi\u0119ki. Do\u015bwiadczy\u0142em w\u00f3wczas wielkiej nadwy\u017cki sensu, poczu\u0142em, jakbym sta\u0142 nad kraw\u0119dzi\u0105 ekscytuj\u0105cej wieczno\u015bci. Opisywactwo nic tu nie da. Zosta\u0142em, ujmuj\u0105c rzecz po plato\u0144sku, op\u0119tany sza\u0142em, kt\u00f3ry otworzy\u0142 bramy \u015bwi\u0105tyni rockowych muz. Przekroczy\u0142em swoje ma\u0142e drzwiczki percepcji, poza kt\u00f3rymi rzeczywisto\u015b\u0107 wydawa\u0142a si\u0119 niesko\u0144czona. Kolekcja p\u0142yt i, popularnych wtedy, kaset magnetofonowych, ros\u0142a w szale\u0144czym tempie. Obszary od Led Zeppelin po Aphrodite\u2018s Child sta\u0142y si\u0119 niezwyk\u0142ym przedsionkiem niewiarygodnego g\u0142odu do\u015bwiadczania. S\u0142ucha\u0142em bez wytchnienia, wyobra\u017caj\u0105c sobie, jak gram na jednym z tych czarownych instrument\u00f3w. Sporo ju\u017c lat min\u0119\u0142o od purpurowych wydarze\u0144. Jeszcze wi\u0119cej si\u0119 muzycznie po drodze wydarzy\u0142o. Zawsze, kiedy s\u0142ysz\u0119 te nostalgiczne d\u017awi\u0119ki, niezmiennie na my\u015bl przychodzi chwila, w kt\u00f3rej niezdarnymi r\u0119kami nak\u0142ada\u0142em czarny kr\u0105\u017cek na talerz gramofonu. To jeden z tych moment\u00f3w, jaki zostaje z nami na zawsze.
Siedz\u0119 dzi\u015b zamkni\u0119ty w domu i spe\u0142niam spo\u0142eczn\u0105 powinno\u015b\u0107. Chroni\u0119 siebie i innych przed wirusowym intruzem. Nie daj\u0119 si\u0119 zwariowa\u0107. Zapas makoronu nieznacznie tylko wykracza ponad dotyczczas przyj\u0119te standardy. Przyznaj\u0119, mam wi\u0119cej ry\u017cu, ryb w puszkach, imbiru i czosnku, ale dobrze mi z tym i po zarazie utrzymam taki stan. Nie ogl\u0105dam telewizji. Spory czas temu pozby\u0142em si\u0119 telewizora. Radio i internet daj\u0105 mi surrealny wgl\u0105d w to, co dzieje si\u0119 daleko za oknem. Lekarze i ca\u0142y personel medyczny to bardzo dzielni ludzie. Pod\u0142e czasy nasta\u0142y. Czuj\u0119 jednak, \u017ce w tym ca\u0142ym szale\u0144stwie jest miejsce na ocalenie. Poranna kawa, \u015bwiadomy wdech powietrza, odludny spacer z ukochanym psem. Zachwyt nad, na powr\u00f3t budz\u0105cym si\u0119 do \u017cycia, li\u015bciem. Nie ma ludzi, s\u0142ycha\u0107 ptaki. Wczoraj bocian przefrun\u0105\u0142 gdzie\u015b nad g\u0142ow\u0105. Us\u0142ysza\u0142em, jak skrzypi\u0105 drzewa ugniatane przez wiatr. Duch w dobrej formie, cia\u0142o w jeszcze lepszej . Znowu b\u0119dzie mo\u017cna \u017cy\u0107 s\u0142o\u0144cem i czu\u0107 ksi\u0119\u017cycem. Jak zawsze du\u017co my\u015bl\u0119. Wci\u0105\u017c chyba zbyt du\u017co. Lubi\u0119 to. Wieczorami wskrzeszam r\u00f3\u017cne wspomnienia, nap\u0119dzaj\u0105 tw\u00f3rczo i ka\u017c\u0105 chwyta\u0107 w d\u0142o\u0144 instrument. Pewna wyj\u0105tkowa dusza powiedzia\u0142a mi kiedy\u015b: \u201e\u0142adnie to brzmi na mandolinie\u201d. Zdejmuj\u0119 ze \u015bciany ponad stuletni\u0105 neapolita\u0144sk\u0105 siostr\u0119 mandory i pr\u00f3buj\u0119 ponownie ubra\u0107 w d\u017awi\u0119ki znakomite \u201cThe Gypsy\u201d Deep Purple. Jak piekielnie trudno ugra\u0107 cokolwiek na tym muzealnym eksponacie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>
\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Zapach irlandzkiego wiatru…<\/h3>\n\n\n\n

Zwykle moja refleksja nad \u015bmierci\u0105 ma charakter kontemplacyjny i zamkni\u0119ty. Czuj\u0119 jednak, \u017ce ta historia ma inny, wyj\u0105tkowy, wymiar. Dotyczy nie tylko faktu z pierwszych stron irlandzkich gazet, ale i mnie samego. A wszystko za spraw\u0105 niezwyk\u0142ej wyprawy do zielonej krainy Celt\u00f3w, kt\u00f3ra wydarzy\u0142a si\u0119 15 lat temu.<\/p>\n\n\n\n

Jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 student\u00f3w z pierwszej dekady nowego milenium postanowi\u0142em dorobi\u0107 par\u0119 groszy na wyspach. Wyb\u00f3r pad\u0142 na Dublin. Powod\u00f3w by\u0142o przynajmniej kilka. To stolica Irlandii, \u0142atwiej zatem o prac\u0119. Sporo tam sklep\u00f3w z vinylami. Grafton Street, gdzie mo\u017cna dorobi\u0107, graj\u0105c do kapelusza. Niezwyk\u0142e miejsce jam sessions moich idoli. Phil Lynott, Rory Gallagher, Noel Redding i ich legendy, kt\u00f3re urealnia\u0142y si\u0119 po zmierzchu w okolicy Temple Bar. Pracowa\u0142em sze\u015b\u0107 dni w tygodniu, najcz\u0119\u015bciej do p\u00f3\u017anych godzin wieczornych. Maszerowa\u0142em p\u00f3\u017aniej na Grafton Street pogra\u0107 i zgarn\u0105\u0107 par\u0119 euro. Zazwyczaj rozbija\u0142em ob\u00f3z kilkana\u015bcie metr\u00f3w powy\u017cej miejsca, gdzie w filmie Once, Glen Hansard urzeka swoim g\u0142osem i gitar\u0105. Dzie\u0144 ko\u0144czy\u0142em energetycznym batonem i wod\u0105 na Temple Bar. Szkoda by\u0142o kasy na piwo, wi\u0119c ogranicza\u0142em potrzeby studenta do minimum. Siedzia\u0142em na kraw\u0119\u017cniku, obserwowa\u0142em ludzi i wyobra\u017ca\u0142em sobie, jak z pobliskich pub\u00f3w wybrzmiewa\u0142y niegdy\u015b dawne d\u017awi\u0119ki dawnych mistrz\u00f3w. Bardzo przyjemne do\u015bwiadczenie, nawet je\u015bli tylko w towarzystwie mineralnej. Za ka\u017cdym razem my\u015bla\u0142em o wolnym od pracy dniu, aby w ko\u0144cu zrealizowa\u0107 sw\u00f3j wielki plan. Odpoczynek by\u0142 gwarantowany, ale pogoda bez deszczu, tam w Irlandii, to ju\u017c nie tak oczywista sprawa. Kilkana\u015bcie dni p\u00f3\u017aniej przywita\u0142 mnie wyj\u0105tkowo przyjazny poranek. Uda\u0142o si\u0119, pora na wypraw\u0119! Cel by\u0142 bardzo konkretny. Odnale\u017a\u0107 dom, w kt\u00f3rym wychowa\u0142 si\u0119 m\u0142ody Lynott i ponad wszystko z\u0142o\u017cy\u0107 kwiaty na jego grobie. Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 zadania nie by\u0142a trudna. Przy du\u017cej \u017cyczliwo\u015bci lokalnych mieszka\u0144c\u00f3w dzielnicy Crumlin bez trudu odnalaz\u0142em szeregowy domek, wpisuj\u0105cy sie w typow\u0105 architektur\u0119 Dublina lat 60-tych. Zapuka\u0142em do drzwi, \u017ceby pogaw\u0119dzi\u0107 z obecnymi w\u0142a\u015bcicielami, ale nikt nie otworzy\u0142. Najwyra\u017aniej nie by\u0142o nikogo, by\u0107 mo\u017ce przestraszyli si\u0119 nieznajomej twarzy. Nic to, cel zosta\u0142 osi\u0105gniety. Najwa\u017cniejsza cz\u0119\u015b\u0107 dnia by\u0142a dopiero przede mn\u0105. Nie jest tajemnic\u0105, \u017ce mogi\u0142a lidera Thin Lizzy znajduje si\u0119 gdzie\u015b na p\u00f3\u0142wyspie Howth. Gdzie dok\u0142adnie? Nie wiadomo. W internecie nie mo\u017cna by\u0142o w\u00f3wczas odnale\u017a\u0107 takich informacji. Jedyne wyj\u015bcie to uda\u0107 si\u0119 na miejsce i pyta\u0107, kogo si\u0119 da, licz\u0105c na wiedz\u0119 i pami\u0119\u0107 lokalnych. Po 30-minutowej podr\u00f3\u017cy poci\u0105giem wysiad\u0142em na przypadkowej stacji i uda\u0142em si\u0119 w kierunku najbli\u017cszych zabudowa\u0144. Zdziwi\u0142 mnie ogromny obszar p\u00f3\u0142wyspu i bardzo ma\u0142a ilo\u015b\u0107 ludzi w zasi\u0119gu wzroku. Ci, kt\u00f3rych dostrzeg\u0142em, znajdowali si\u0119 daleko. Ogarn\u0105\u0142 mnie niepok\u00f3j, kt\u00f3ry w po\u0142\u0105czeniu z szalej\u0105cym wiatrem i irytuj\u0105cym piskiem mew, przywo\u0142a\u0142 na my\u015bl scenariusz ko\u0144cowej cz\u0119\u015bci Ptak\u00f3w Hitchcocka. Szaro, wietrznie, pochmurnie i pusto \u2013 tak zapami\u0119ta\u0142em pierwsze chwile na Howth. Podbieg\u0142em do jakiego\u015b starszego cz\u0142owieka z pytaniem o miejsce spoczynku Phila. Pokiwa\u0142 przecz\u0105co g\u0142ow\u0105. Pyta\u0142em kolejnych i wci\u0105\u017c ta sama odpowied\u017a. \u201eCo z wami!\u201c- krzycza\u0142em w my\u015blach, trac\u0105c powoli zapa\u0142. W ko\u0144cu kto\u015b m\u0142odszy wskaza\u0142 palcem na szczyt pobliskiego wzniesienia i poleci\u0142, by tam si\u0119 uda\u0107. Po kilkunastu minutach wdrapa\u0142em si\u0119 na g\u00f3r\u0119. Widok zapar\u0142 dech w piersiach. Ruiny \u015bredniowiecznego ko\u015bcio\u0142a zniszczone up\u0142ywem czasu, nagrobki i niezwyk\u0142e, celtyckie krzy\u017ce. Wszystko to jak z ba\u015bni o Lancelocie i reszcie dru\u017cyny miecza. Na chwil\u0119 zapomnia\u0142em, jaki by\u0142 cel mojej wizyty. Po kr\u00f3tkiej zadumie w duchu wiek\u00f3w \u015brednich w g\u0142owie zagra\u0142o nagle \u201eDon\u2018t believe a word\u201c. Zmarszczone podejrzliwo\u015bci\u0105 brwi wyostrzy\u0142y wzrok w kierunku ma\u0142ego punktu zawieszonego na pobliskim horyzoncie. Intuicja podpowiedzia\u0142a, \u017ceby uda\u0107 si\u0119 tam jak najszybciej. Miejsce, do kt\u00f3rego dotar\u0142em, by\u0142o sklepem z wyszukan\u0105 odzie\u017c\u0105. Mrocznie zaaran\u017cowane wn\u0119trze z przewag\u0105 ciemnych kolor\u00f3w. Nie pami\u0119tam szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, ale ca\u0142o\u015b\u0107 przypomina\u0142a odzie\u017cow\u0105 galeri\u0119 sztuki osobliwych eksponat\u00f3w secondhand. Wszed\u0142em do \u015brodka, przywita\u0142em si\u0119, a w\u0142a\u015bcicielka z \u017cyczliwym u\u015bmiechem spyta\u0142a, w czym mo\u017ce pom\u00f3c. Wyja\u015bni\u0142em, jaki jest cel mojej wizyty i opowiedzia\u0142em histori\u0119 swojego dnia. U\u015bmiechn\u0119\u0142a sie po raz drugi i jakby zignorowa\u0142a donios\u0142o\u015b\u0107 opisanych wydarze\u0144. W zamian zacz\u0119\u0142a zadawa\u0107 pytania. Sk\u0105d jestem? Czym si\u0119 zajmuj\u0119 i jakiej s\u0142ucham muzyki? Odpowiada\u0142em zgodnie z prawd\u0105. Po d\u0142u\u017cszej, bardzo \u017cyczliwej, rozmowie nasta\u0142a niezr\u0119czna dla mnie cisza. U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 kolejny raz i powiedzia\u0142a: \u201eMasz szcz\u0119\u015bcie\u201c. \u201eSzcz\u0119\u015bcie?\u201c- zapyta\u0142em. \u201eTak\u201c- odpar\u0142a. \u201eJestem przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 Philomeny Lynott \u2013 mamy Phila. Poczekaj chwil\u0119, zadzwoni\u0119 do niej i opowiem o Tobie\u201c. Z moj\u0105 tendencj\u0105 do sporej ekscytacji w sytuacjach granicznych, prze\u0142ykana \u015blina wyda\u0142a si\u0119 wolno toczonym przez gard\u0142o kamieniem. Przesympatyczna w\u0142a\u015bcicielka sklepu wr\u00f3ci\u0142a z zaplecza i powiedzia\u0142a, \u017ce mam zaczeka\u0107, bo Pani Lynott w\u0142a\u015bnie wysy\u0142a samoch\u00f3d, kt\u00f3ry zabierze mnie do jej posiad\u0142o\u015bci. \u201eCzy ja \u015bni\u0119, czy to dzieje si\u0119 naprawd\u0119?\u201c Po kr\u00f3tkiej chwili, kt\u00f3ra sugerowa\u0142aby niewielk\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 kilku kilometr\u00f3w, us\u0142ysza\u0142em d\u017awi\u0119k silnika i g\u0142os szofera, kt\u00f3ry z zabawnym akcentem, zaprosi\u0142 mnie do \u015brodka. Po\u017cegna\u0142em w\u0142a\u015bcicielk\u0119 sklepu i wskoczy\u0142em do eleganckiego samochodu. Na tyle eleganckiego, \u017ce spodziewa\u0142em si\u0119 dystyngowanego pana w surducie i muszce, kt\u00f3ry z nale\u017cyt\u0105 pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci\u0105, znakomitym akcentem i brytyjskimi manierami spyta\u0142by: \u201eHow do you do?\u201c Nic podobnego. Wyluzowany go\u015b\u0107 w t-shircie i jeansach zacz\u0105\u0142 od zwyk\u0142ego powitania i opowiedzia\u0142 o miejscu, do kt\u00f3rego jedziemy. Poziom adrenaliny r\u00f3s\u0142. Po oko\u0142o 10-minutowej przeja\u017cdzce wysiad\u0142em z samochodu naprzeciw drogi, kt\u00f3ra w linii prostej prowadzi\u0142a do drzwi wej\u015bciowych pi\u0119knego domu w starym stylu. Na werandzie sta\u0142a elegancka starsza pani, kt\u00f3rej uroda i delikatno\u015b\u0107 nakazywa\u0142y przypuszcza\u0107 szlacheckie pochodzenie. Otworzy\u0142a lekko ramiona i dotykaj\u0105c mojej d\u0142oni powiedzia\u0142a: \u201eDzi\u0119kuj\u0119 z ca\u0142ego serca, \u017ce przyjecha\u0142e\u015b tu specjalnie, \u017ceby odwiedzi\u0107 gr\u00f3b mojego syna.\u201c Usiedli\u015bmy przy stole i przy fili\u017cance herbaty z mlekiem odbyli\u015bmy niezwyk\u0142\u0105 rozmow\u0119. Us\u0142ysza\u0142em fascynuj\u0105ce historie zwi\u0105zane z domem. Przewin\u0119\u0142y si\u0119 w nich m.in. postacie Garego Moore\u2019a i Bono. Wyobra\u017ania pracowa\u0142a na takich obrotach, \u017ce niemal\u017ce s\u0142ysza\u0142em ich g\u0142osy za \u015bcian\u0105. W pewnym momencie Pani Lynott zapyta\u0142a mnie, czy chcia\u0142bym zobaczy\u0107 pami\u0105tki po Philu i zwiedzi\u0107 jego pok\u00f3j. Ze wszystkich si\u0142 stara\u0142em si\u0119 zachowa\u0107 stosown\u0105 powag\u0119 i odpowiedzie\u0107 pow\u015bci\u0105gliwie: \u201eTak, z przyjemno\u015bci\u0105.\u201c St\u0142umiona cz\u0119\u015bciowo rado\u015b\u0107 przebija\u0142a si\u0119 przez oczy, kt\u00f3re z kroku na krok otwiera\u0142y si\u0119 coraz szerzej. T\u0119tno wskoczy\u0142o na nieznany dot\u0105d poziom narkotycznej euforii. Pok\u00f3j-muzeum wype\u0142niony by\u0142 po brzegi pami\u0105tkami po zmar\u0142ym synu. Najd\u0142u\u017csz\u0105 \u015bcian\u0119 szczelnie zdobi\u0142y z\u0142ote i platynowe p\u0142yty. W rogu sta\u0142a szafa graj\u0105ca, kt\u00f3r\u0105 kojarzy\u0107 nale\u017cy z tym wielkim rega\u0142em na monety w barowych scenach z ameryka\u0144skich film\u00f3w. Obok ogromna kolekcja p\u0142yt vinylowych. Na p\u00f3\u0142kach ramki, zdj\u0119cia, plakaty, obraz, drobne prywatne rzeczy i oryginalna flaga Phila, kt\u00f3ra pos\u0142u\u017cy\u0142a za wz\u00f3r ok\u0142adki p\u0142yty Renegade. Zabawne, \u017ce za ka\u017cdym razem, gdy si\u0119ga\u0142em po ten kr\u0105\u017cek, widzia\u0142em czarno-czerwony sztandar wkomponowany sprytnie w chmur\u0119. W rzeczywistosci to czerwone p\u0142\u00f3tno z gwiazd\u0105 w g\u00f3rnym rogu. \u201eChcesz rozwin\u0105\u0107 i zobaczy\u0107?\u201c- zapyta\u0142a przyjaznym g\u0142osem Philomena. Trzyma\u0142em w r\u0119ku jedn\u0105 z tych bardzo osobistych rzeczy, kt\u00f3re po latach zdobi\u0105 wn\u0119trza Hard Rock Cafe lub sprzedawane s\u0105 za zawrotne sumy na charytatywnych aukcjach. Ilo\u015b\u0107 bod\u017ac\u00f3w by\u0142a tak du\u017ca, \u017ce z trudem \u0142apa\u0142em kontakt z realno\u015bci\u0105. \u201eMam dla Ciebie jeszcze jedn\u0105 rzecz\u201c- us\u0142ysza\u0142em i zobaczy\u0142em, jak Pani Lynott podaje mi ksi\u0105\u017ck\u0119 w\u0142asnego autorstwa. Przepe\u0142niony niewyobra\u017caln\u0105 rado\u015bci\u0105 podzi\u0119kowa\u0142em, dodaj\u0105c, jak trudno jest uwierzy\u0107 w to wszystko, co tu si\u0119 dzieje. Poprosi\u0142em o autograf. Podpis z dedykacj\u0105 nie by\u0142 wszystkim. Otrzyma\u0142em r\u00f3wnie\u017c prywatny adres email i numer telefonu z pro\u015bb\u0105 o kontakt za ka\u017cdym razem, gdy b\u0119d\u0119 w pobli\u017cu. Ten moment wzruszy\u0142 mnie na tyle, \u017ce z trudem utrzyma\u0142em \u0142z\u0119 w oku. Zupe\u0142nie naturalnie przytulili\u015bmy si\u0119 do siebie. Po\u017cegnanie by\u0142o kr\u00f3tkie, bez wielu s\u0142\u00f3w. Ich miejsce wype\u0142ni\u0142o zrozumienie, ciep\u0142o i refleksyjne wsp\u00f3\u0142odczuwanie chwili. Szofer zawi\u00f3z\u0142 mnie na cmentarz, gdzie w zadumie i poczuciu szcz\u0119\u015bcia kontemplowa\u0142em odchodz\u0105cy w przesz\u0142o\u015b\u0107 dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Philomena Lynott zmar\u0142a 12 czerwca 2019 roku. Pok\u00f3j jej duszy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>
\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Stal w tonacji moll…<\/h3>\n\n\n\n

Wszystkie szuflady ju\u017c prawie pe\u0142ne, brudnopisy zapisane, a dyktafony bez wolnych bajt\u00f3w. Nic konkretnego nie powsta\u0142o. Bajzel d\u017awi\u0119k\u00f3w to w moim przypadku sformu\u0142owanie zbyt pochlebne. Dziwaczny czas nasta\u0142, a w zasadzie, jak mawia\u0142a kiedy\u015b bratnia dusza, Bezczas i Niemiejsce. W g\u0142owie ba\u0142agan my\u015bli, zbyt wielu my\u015bli. C\u00f3\u017c za przekl\u0119ty zaw\u00f3d kiedy\u015b w Krakowie wybra\u0142em. Duch jakby podziurawiony, cia\u0142o w formie. Tu si\u0119 nie oszcz\u0119dzam i ba\u0142aganem nie chwal\u0119. Czasem wydaje mi si\u0119, \u017ce gitarowa nierzeczywisto\u015b\u0107 trwale zmieni\u0142a si\u0119 w \u017celastwo, pot i r\u0119kawice. Cudowny zapach akustycznego pud\u0142a w szatniany smr\u00f3d mokrego powietrza, a koj\u0105cy ton molowych d\u017awi\u0119k\u00f3w w g\u0142uchy brzd\u0119k uderzanej stali. Precyzyjny dotyk palc\u00f3w w zaci\u015bni\u0119t\u0105 w sk\u00f3rzanej oprawie pi\u0119\u015b\u0107, za\u015b miarowy oddech zachwytu nad lasem w zm\u0119czone \u017cebranie o tlen. Kalos kagathos krzyczeli niegdy\u015b pradawni Achajowie. Rozbijam to na tr\u00f3jjedni\u0119 my\u015bli, przyzwoito\u015bci i si\u0142y. Chwiejne, wci\u0105\u017c m\u0119tne proporcje majacz\u0105 w oddali, po\u015bcig trwa. Thinker, Metta, Fighter – pictured within. A gdzie muzyka? Gdzie w\u0142asna tw\u00f3rczo\u015b\u0107? Gdzie namys\u0142 nad czymkolwiek, co w przyp\u0142ywie pychy nazwa\u0142bym sztuk\u0105, czy cho\u0107by male\u0144k\u0105 sztuczk\u0105? Pora od\u0142o\u017cy\u0107 na bok wszystkie poj\u0119cia, wszak ka\u017cda tego typu aktywno\u015b\u0107 winna by\u0107 wobec nich pierwotna. Jestem przekonany, \u017ce to niemo\u017cliwe, ale przynajmniej niech istnieje w za\u0142o\u017ceniu, dodaj\u0105c sznyt akademickiej szlachetno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Kolejny rok za nami. 2019 brzmi abstrakcyjnie i do b\u00f3lu realnie. R\u00f3b co\u015b, bo przepadniesz w bezruchu! – s\u0142ysz\u0119 od osobistego daimonionu. Auu, auu! – odkrzykuj\u0119 momentalnie w bitewnej pozie gniewu. My\u015bl zatruta zas\u0142on\u0105 Mai zaciska si\u0119 kszta\u0142tem mocno zamkni\u0119tej d\u0142oni. Znowu go s\u0142ysz\u0119. Niczego si\u0119 nie boi i dogaduje zbyt cz\u0119sto. Jest jak giez k\u0105saj\u0105cy ospa\u0142ego. Zdmuchuj\u0119 kurz z zardzewia\u0142ej strony, bardzo DZIKIEJ strony…<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>
\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

D\u0179WI\u0118KOKSZTA\u0141TY BIZARNE… The Gypsy Aktywno\u015b\u0107 pi\u00f3ra, kwiecie\u0144 2020. Pr\u00f3buj\u0119 sobie przypomnie\u0107, kiedy pierwszy raz us\u0142ysza\u0142em Deep Purple. Rzadko si\u0119gam a\u017c tak daleko pami\u0119ci\u0105, musia\u0142o to by\u0107 w okolicach pi\u0105tej klasy podstaw\u00f3wki. Tata przyni\u00f3s\u0142 wtedy gar\u015b\u0107 winyli. Ok\u0142adk\u0119 jednego z nich wyr\u00f3\u017cnia\u0142a g\u0142\u0119boko niebieska barwa, kt\u00f3ra od razu przyku\u0142a moj\u0105 uwag\u0119. To by\u0142o rosyjskie wydanie czego\u015b […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-829","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/829","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=829"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/829\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":842,"href":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/829\/revisions\/842"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ritchiepalczewski.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=829"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}